به نام خداوندمهربان

موضوع این قسمت درباره ی مشکلات است.اگردریک کلام بخواهیم بدبخت ترین انسان جهان رامثال بزنیدبایدگفت:که بدبخت ترین انسان جهان انسانی است که به سمت مشکلات نمی رودودراوج راحتی به سرمی برد.موفقیت درواقع همانندساحل آرامش برای ملوانی است که پس ازیک ستیزطولانی باموج های خشم گین به این ساحل رسیده.اگراین ملوان بهطرف این موج نمی رفت هیچوقت نمی توانست به ساحل آرامش وموفقیت برسد.بنابراین تنهاراه رسیدن به موفقیت رفتن به سوی آن هاوتبدیل آن هابه شکلات های شیرین است.دراین راه مابایددین علم واندکی شکست راباخودهمراه کنیم.بایدهمیشه توجه داشت که برای غلبه برمشکلات علم رابه زیرپرچم دین ببریم ومشکلات رانقش زمین کنیم.اماچراعلم بایدزیرپرچم دین باشد.اگرشمادقت کرده باشیدامروزه همراه باپیشرفت علم هزاران اختراع به وجودمی آیدکه بعضی ازآن هاواقعا به ضرربشرمی باشند.برای مثال بمب اتم.پس چراعلم دراینجامفیدواقع نمی شود؟زیراکه مابرای منافع خودهم که شده دین وادب رابه زیرپرچم علم برده ایم.

نویسنده:کیامرادی

نظرفراموش نشود